Niekoniecznie regionalia, ale na pewno uniwersalia (42)

Dziś o książce niezupełnie najnowszej, ale dopiero niedawno się do niej porządnie „zabrałam”. Poprzednio, niestety nie doczytałam do końca, może trochę znudzona?...
Oksana Zabużko – to znana ukraińska pisarka, poetka i eseistka, filozofka, autorka wielu tomików poetyckich, zbioru esejów Kronika według Fortynbrasa. Sławę przyniosły jej Badania terenowe nad ukraińskim seksem. A książka, o której chcę tu wspomnieć, to Siostro, siostro, uznana na Ukrainie za książkę roku (2003).
Siedem opowiadań, w tym ostatnie to Autobiografia. Z pozoru zupełnie inne, ale wszystkie łączy jeden motyw. Są to opowiadania o kobietach, o ich tożsamości, uczuciach, emocjach, myślach, tęsknotach i duszach. Autorka przedstawia różne losy bohaterek, ich intymny świat, ale podobnie analizuje ich uczucia, emocje, motywy postępowania. Jej kobiety żyją we współczesnym świecie, ale też autorka odwołuje się do bajek i mitów. Jest tu opowieść o nienarodzonej siostrze, szkolnej miłości koleżanek, rodzącej się nienawiści między siostrami aż do zabójstwa – to historia przypominająca Balladynę, czy braci biblijnych Kaina i Abla.
Nie jest to lekka lektura. Autorka odmalowując rozmaite barwy uczuć wypełniających duszę kobiety, pisze przede wszystkim o trudnych relacjach, o niemożności pogodzenia się z przeżytymi traumami, odczuciach bezsensu życia, o różnych innych problemach emocjonalnych.
Opowiadania aż iskrzą od nadmiaru słów... niezwykle bogatą narracją, a język – poetycki, archaizowany, liryczny.
Warto wspomnieć, że w 2006 r. Krystyna Janda i Małgorzata Szumowska na podstawie tej powieści zrealizowały przedstawienie teatralne, z Katarzyną Figurą w roli głównej.

Oksana Zabużko, Siostro, siostro. Przełożyli katarzyna Kotyńska i Dwid Mońko, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2007

Krystyna Oniszczuk-Awiżeń